Posted by: abgreds on: 15 Ogos 2010
Adegan satu.
Adi : Siapa nama dia? Berapa umur dia? Apa nombor henset dia?
Ida : Siapa nama awak? Berapa umur awak? Apa nombor henset awak?
Dia : Tak buat apa-apa. Dia cuma senyum aje…!
Adegan dua.
Ida : Siapa nama dia? Berapa umur dia? Apa nombor henset dia?
Adi : Siapa nama awak? Berapa umur awak? Apa nombor henset awak?
Dia : Tak buat apa-apa. Dia cuma senyum aje…!
Apa yang tak sama?
Dalam adegan satu, si Adi nak usha si Dia. Adi lantik Ida jadi poswomen dia. Dia itu adalah seorang perawan yang cantik manis.
Dalam adegan dua, si Ida nak usha si Dia. Ida lantik Adi jadi posmen dia. Dia di sini tentulah seorang jejaka macho idaman malaya.
Apa yang sama?
Apa yang jadi masalahnya?
Senyum tulah masalahnya. Angguk tidak geleng tidak. Yang jadi postor tu la masalahnya. Macamana dia orang nak jawap? Ha, macamana?! Takkan nak jawab- dia senyum aje?
Apa yang tak jadi masalah?
Senyum tu tak jadi masalah asal kena tempatnya. Contohnya, masa nak jawap soalan tok kadi “awak setuju ke saya nikahkan awak dengan …”, senyumlah lebar-lebar. Jadi punyalah…
Abgreds : hoho…cuba test bahasa budak-budak sekarang ni dan belajar buat entri direct, no kias-kias…
Apapun, banyakkan senyuman, ok? Senyuman itu ibadah tanpa susah payah.
hehe.. jom kita snyum..
)
sambil senyum baca entri nie
Suatu ketika, Jabir bin Samurah ditanya oleh Simak, “Adakah kamu bersama Rasulullah SAW?” Dia menjawap, “Ya. Baginda adalah seorang yg PENDIAM dan SEDIKIT KETAWA. Jika para sahabatnya membaca syair ataupun sesuatu yg membuat mereka tertawa, maka Rasulullah SAW hanya akan tersenyum”
19 Ogos 2010 pada 7:10 am
yanzaziani : terima kasih atas perkongsian ilmu.
zikrihusaini / lalink7 / kak maiyah : terima kasih atas sedekahan anda!